Ga naar de teampagina van HOC 45+

“De laatste ronde…45plus”

Terwijl de materiaalmannen de tas controleren op volledigheid druppelen de voetballers van vanavond binnen. Door afzeggingen enigszins gehavend maar uitstekend opgevuld verlaten we (bijna) compleet de thuishaven. Er wordt koers gezet richting Emmer Compas en daar aangekomen voegt zich nummer laatst bij de groep en zijn we compleet. Het strijdplan kan onder de immer bezielende leiding van Klaas “Koeman” Dekker worden uitgerold en ons doel is om tenminste de drie op het programma staande potjes tot een goed einde te brengen.

Welnu in het geel zwart gestoken lopen we richting de arena en constateren dat de winter eraan komt en trekken onze kousen iets hogerop en rekken de mouwen van onze shirts tot over onze vingers. Na enig geharrewar over de eerste tegenstander blijkt dit toch Sweel te zijn en kunnen we los. Veel valt hier niet over te schrijven aangezien de wedstrijdduur wordt ingekort tot 20 minuten en als je dan een beetje ademhaalt is dit in een zucht voorbij. Toch zijn er natuurlijk de wapenfeiten:

De uitstekend debuterende Age “Iniesta” Koudenburg brengt heel cool de 1-0 op de denkbare borden en even later is het Gilly “Zidane” Lokerse die de voorsprong verdubbeld. Sweel doet nog een klein beetje terug door de eindstand op 2-1 te zetten maar verder houden Bert “Beckenbauer” Smid en Jans “Gerard” Spijker de linies gesloten wetende dat een uitstekende sluitpost in de persoon van Jasper “Buffon” Pomp het slot op de deur is.

In bedrijf twee is het Sleen die ons moet imponeren….; dit lukt hun niet echt want door een hard schot van Jasper “ Sneijder” Scholtens wordt de ban gebroken en leiden we de gehele pot met 1-0.  De immer druk doende Hendrik Jan “Wouters” Wilts spoort ons aan om door te zetten maar uitbreiding van de score is “nicht im frage”, zeker niet als je opgelegde kansen mist zoals ondergetekende Tjeerd “ Muller” Hiemstra dit bewijst. Echter slepen we onder tactische leiding van Olaf “ Maldini” de Zeeuw de drie punten over de streep.

De laatste wedstrijd is tegen onze aartsrivaal van deze competitie: de blauwhemden van CEC. Deze pot willen we winnen maar zeker niet verliezen en zien ons dan ook genoodzaakt alles van ons af te werpen en ons te ontpoppen tot een wereldelftal. En zo gebeurt het dat Koeman zijn speech vooraf uiterst indringend te berde brengt. Dat Buffon zijn  doel schoon veegt en voor zich Beckenbauer en Maldini de defensie gesloten ziet houden. Gerard en Iniesta spelen voor hun leven en ook Sneijder is in optima forma. Zidane en Wouters worden geïnspireerd hierdoor en stijgen boven zichzelf uit. Muller ziet dat het goed is en sluit zich aan bij het niveau.

CEC komt er niet aan te pas; we hebben ze klem en dus is het een eenvoudige aanname dat we de pot winnend kunnen afsluiten ‘ Echter dan had Wouters de bal  binnen moeten brengen, Sneijder zijn reële scoringskans niet om zeep moeten helpen met zijn chocoladebeen en Muller de bal niet tegen maar over de keeper  moeten schieten.’   U voelt het al aan: de aanvangsstand is ook de eindstand.

Ondanks deze ietwat tegenvallende uitslag komt toch het besef dat we niet zomaar een ploegje voetballende ouderen (muv Buffon) zijn; eigenlijk zijn we best wel een wereldelftal met een wereldcoach…….!

Tot slot alles samenvattend:

We hebben dit najaar weer lekker gebald en al wat daar bij hoort. En zijn op een verdienstelijk zilveren plek geëindigd. CEC was voor ons een klein maatje te groot, … maar wacht maar tot wij groter worden…, en Sweel en Sleen zijn achter ons gebleven.

We gaan nu genieten van een verdiende winterstop en zullen ons, in stilte, voorbereiden op de voorjaarscompetitie.

Tjeerd