Ga naar de teampagina van HOC 2

HOC 2 – Zuidwolde 4

Het cliché

Wederom stond er een nieuwe finale op het programma voor HOC 2. Met nog zeven wedstrijden te gaan, staan er ook nog zeven finales op het programma. Wanneer alle finales worden gewonnen, heeft HOC de kansen voor de titel nog in eigen hand. Echter kan elke misstap dodelijk zijn.

Nadat alle spelers waren verzamelt om 09:15, ging het team enthousiast de kleedkamer in. De trainer, Martijn Kaspers, benadrukte nog even in de kleedkamer dat er weer een finale op het programma stond. ‘We moeten vanaf het begin scherp zijn’ en ‘we moeten het met z’n allen doen’ ging Martijn Kaspers verder. ‘Niemand mag verzaken’. Alle spelers knikten instemmend. Iedereen was zichzelf ervan bewust: Zuidwolde thuis, altijd lastig.

De tegenstander was Zuidwolde 4. Wanneer er een 0 achter de 4 geplakt wordt, heb je de gemiddelde leeftijd van het team te pakken. Uiteraard zegt dit niets, want Zuidwolde is een goed voetballende ploeg. Zuidwolde zit in een moeilijke fase en iets wat ze er weer bovenop kan helpen is een overwinning.

Na de speech van Martijn Kaspers gingen we naar buiten voor de warming-up. Deze pakten we serieus op, want je kunt een wedstrijd niet winnen in de warming-up, maar wel verliezen. Aan het eind van de warming-up gingen we nog even terug de kleedkamer in. Nadat iedereen nog even een spanningsplasje gedaan had, konden we naar buiten voor de eerste helft. Zuidwolde won de tos en mocht de kant kiezen. Zuidwolde koos voor kantwissel en stond nu mentaal al met 0-1 voor.

HOC heeft de aftrap en begint met balbezit. Ondanks dat het onwaarschijnlijk is dat Zuidwolde drie punten meeneemt de bus is, is het geen zekerheidje voor HOC. Zeg nooit nooit in het voetbal. En als Zuidwolde niet kan winnen, moet het zorgen dat het niet verliest. HOC begint slordig aan de wedstrijd, dit was niet wat was afgesproken in de kleedkamer. Zuidwolde begint voetballend iets beter, maar weet nog geen kansen te creëren. Het spel speelt zich voornamelijk af op het middenveld. Na een tijdje voetballen komt HOC wat beter in de wedstrijd, maar alsnog worden er weinig kansen gecreëerd. De wedstrijd heeft een doelpunt nodig, dat kan de wedstrijd openbreken. Vooralsnog lijkt dat er niet in te zitten. Voetbal is simpel, maar waar HOC op dit moment veel moeite mee heeft is simpel voetballen. Dit geld ook voor Zuidwolde, dat ook niet het gewenste spel op de mat kan leggen. Toch heeft HOC meer balbezit, dus hoeft het ook niet zoveel te verdedigen, want er is maar 1 bal in het spel. En als HOC de bal heeft, kan Zuidwolde niet scoren. HOC krijgt een paar kleine kansjes, maar vooral Sander Zikken weet de bal niet tegen de touwen aan te schieten. Hans de Poel speelt weer goed, het lijkt soms wel alsof hij de bal heeft betoverd. Er volgt nog een goede actie en een grote kans voor HOC, maar de vlag en de fluit zeggen dat het buitenspel is. Ik zeg: nét niet, maarja, ik heb geen vlag en ook geen fluit. Jaap Jelsma bestrijkt de gehele rechterflank. Hij krijgt het af en toe zwaar te verduren en krijgt een tik tegen zijn schenen. Wat een duik, een snoek is er niets bij!

Vlak voor rust volgt nog een grote kans voor HOC. Stefan van der Laan speelt de bal de diepte in op Koen Kinds. Koen Kinds dribbelt met de bal. Het lijkt wel alsof hij de bal aan een touwtje heeft. Hij dribbelt door en schiet, 1-0! De supporters vieren feest en het Harm Kuiper Sportpark trilt op zijn grondvesten. Er is niet lang meer te spelen tot de rust en het doelpunt van dus op een goed moment. Dit is een grote klap voor Zuidwolde. Gaat de bal er niet in vlak voor de rust, speel je een hele andere wedstrijd. Voor Zuidwolde valt de goal op een heel ongelukkig moment.

In de rust gaat Martijn Kaspers verder met het oppeppen van het team. Martijn Kaspers benadrukt dat er twee helften zijn. De wedstrijd is nog niet gewonnen en het eerste kwartier na de rust moeten we goed doorkomen. Ook geeft Martijn Kaspers aan dat we niet goed voetballen en dat dit beter moet: ‘Als deze wedstrijd in mijn achtertuin gespeeld werd, trok ik de gordijnen dicht’. Ondanks dat HOC niet heel goed voetbalt, staat er wel een team op het veld. Je hebt ook meer aan 1 goed elftal, dan 11 goede 1-tallen.

In de tweede helft mag Zuidwolde starten. Leiders Erik Wessels en Grietus Aalderink zitten op de bank. Ze praten over hun indrukwekkende voetbalcarrière. Erik Wessels vraagt aan Grietus Aalderink: ‘Ik hoorde laatst dat je ook in de zaal hebt gespeelt, Grietus? Klopt dat?’. Grietus Aalderink antwoord: ‘Ja, klopt Erik. Bij de Adelaars. Was een leuke tijd’. De wedstrijd gaat door en HOC heeft wat meer controle over het spel. Wederom resulteert dit niet echt in kansen. Na de 1-0 loopt Zuidwolde achter de feiten aan. De spelers van Zuidwolde beginnen zich steeds meer te irriteren en dan laten ze ook duidelijk blijken. De scheidsrechter krijgt het ook zwaar te verduren, maar hij houdt zich uitstekend staande. Ondanks dat Zuidwolde nog wat druk probeert te zetten, lukt het niet om nog kansen te creëren. De HOC verdediging staat als een huis. De verdedigers van Zuidwolde roepen naar de aanvallers ‘je moet schieten, anders kun je niet scoren’. De aanvallers van Zuidwolde luisteren niet goed en durven de HOC-doelman Martijn Gordt niet onder vuur te nemen. Zo’n tien minuten voor het einde van de wedstrijd krijgt een speler van Zuidwolde en gele kaart en moet het team de wedstrijd uitspelen met tien man. In de laatste minuten krijgt Zuidwolde nog een grote kopkans, maar de spits kan geen snelheid in de bal meegeven. Bij biljard zeggen ze dan: De bal is heel dunnetjes geraakt. Niet veel later fluit de scheidsrechter voor het eind van de wedstrijd. Hoc heeft 1 goal meer gemaakt dan de tegenstander, dus wint het. De drie punten blijven dus in Odoorn.

Het was een wedstrijd met twee helften. Persoonlijke fouten hebben Zuidwolde genekt. Dit is een zure nederlaag voor het team, maar een fantastische overwinning voor HOC. HOC moet zich nu weer focussen op de volgende wedstrijd. Nog zes finales in de competitie en nog minstens 1 finale in de beker.

Wederom wil het team de massale supporterssteun weer bedanken. Het was weer als een twaalfde man. We hopen op dezelfde steun in de aankomende finales.

Groet,

Jasper Pomp