Ga naar de teampagina van HOC JO11-3

HOC Jo 11-3 - Nieuw-Buinen jo11-3

Hoc jo11-3 – Nieuw Buinen jo11-3
Uitslag 4-5

Zaterdagmorgen 14 oktober rond de middag. Een stel uitgelaten meisjes en jongens staat bewegingloos stil voor de teamfoto. Ze kijken naar de lens van de camera, lachen en wachten op het moment dat de foto wordt genomen. Gelukt!
Direct daarna mogen ze aan de slag. Intrappen, overspelen, aanwijzingen krijgen, te horen krijgen wie waar mag beginnen en wie er start als wissel. Dan de yel, natuurlijk, om aan de tegenstander te laten horen en zien dat we een team zijn. Een team met drie meiden en zeven jongens waarvan een aantal nog maar een paar weken op voetbal zit. En dat is helemaal niet te zien in deze wedstrijd. Twee tips krijgen ze mee. 
1. Schiet de bal niet naar iemand die op nog geen meter afstand van je staat, want daar schiet je geen meter mee op. 
2. Ga niet te dicht in de buurt van elkaar lopen. Tijdens de wedstrijd komt er nog een hele belangrijke bij: bedank je medespeler die de pass heeft gegeven waardoor jij kon scoren.
Vooral die laatste zei ik niet aan het begin omdat we natuurlijk, na de forse nederlagen in de eerste wedstrijden, niet zeker wisten dat we zouden gaan scoren.
Maar dat deden we wel. En hoe!!!
Luna scoorde tijdens de wedstrijd twee keer, Jasper en Sem allebei 1 keer. Jammer genoeg verloren we na een hele spannende wedstrijd met 5 tegen 4.
Belangrijk is dat we hebben laten zien dat we heel mooi kunnen voetballen. Er werd overgespeeld, over grotere afstand geschoten. We vonden elkaar en we dwongen de tegenstanders een kant op waardoor ze niet in scoringspositie kwamen. Tijn laat zien dat een doel leeghouden heel goed kan. Hij rammelde vele ballen uit het doel en dreef de tegenstanders zo nu en dan tot wanhoop omdat hij weer op de goede plek stond. Achterin stond Thijs als een rots. Zijn manier om de bal weg te schoppen boezemde lichte angst bij de tegenstander in. En zo nu en dan was hij ook voorin te vinden om gevaar te stichten. Marlijn is nog zo’n rots in de branding. Ze mocht op verschillende plekken spelen en liet zien dat ze met haar rustige natuurlijke uitstraling zichzelf niet gek liet maken. John was zowel verdedigend als opbouwend van grote waarde. Hij wachtte de tegenstanders op, nam ze de maat en zette ze door slim te spelen op het verkeerde been. Niets liet hem van de wijs brengen. Net zoals bij Raoul. Verdedigend staat hij zijn mannetje. Hij kijkt naar de bal, buigt zich voorover om de tegenstander in de ogen te kijken en dwingt dan de ander om de bal af te geven. Het lijkt of hij ze hypnotiseert en… dat werkt heel goed. Melanie draaft en holt naar de goede plekken op het veld. Ze geniet en heeft er een neusje voor om te zien waar de bal terecht komt. Ze is, zo lijkt het, in staat om te voorspellen waar de bal naar toe zal gaan. Daardoor is ze heel vaak eerder bij de bal dan de tegenstanders. Ruben is thuis op meer plekken. Hij draait zijn hand er niet voor om een schot op het doel te wagen (bijna raak). Hij vindt het ook geweldig om op het middenveld als een stofzuiger ballen weg te kapen en in de verdediging er voor te zorgen dat de aanval van de tegenstander wordt vertraagd.
Sem is overal tegelijkertijd. Zijn benen flitsen, zijn ogen glinsteren en hij heeft acties die geen enkele tegenstander snapt. Hij houdt meestal het overzicht en juist die momenten zorgen ervoor dat hij zijn eigen medespelers met een splijtende pass vrij voor de keeper zet!
Jasper liet onnavolgbare bewegingen zien. Met een paar slepende bewegingen zette hij verschillende keren de tegenstander op het verkeerde been. Beweging naar links, passeren langs rechts, balletje bij zich houden, dan versnellen en hup hup naar het doel…
Luna staat, net als iedereen trouwens, het liefst in het veld. Het lijkt soms of ze zweeft als ze rent. Dat ze een paar centimeter boven het gras sprint waardoor tegenstanders haar voeten met de bal niet kunnen volgen. Ze proeft, zo lijkt het, waar ze naar toe moet om de bal in scoringspositie te krijgen.
Overdrijf ik? Nee! Op zaterdag 14 oktober, zo rond de middag verloren we de wedstrijd maar lieten we zien dat we een TEAM zijn dat elkaar positief bekijkt, elkaar coacht en steeds een stukje beter wordt.
Favoriete woord van dit team? LEKKER!
Wanneer je komt kijken dan hoor je dat woord veel en vaak: ‘lekkere bal’; ‘wow, dat was een lekker doelpunt.’ ‘lekkere actie.’ 
Nieuwsgierig naar dit team? Kom maar kijken… het is de moeite waard!

Jelte van der Kooi