Ga naar de teampagina van HOC 5

HOC 5 - Klazienaveen 4

Schrijver  Olaf de Zeeuw,

Ik maakte mij al een paar weken zorgen over de toekenning van de titel “man of the match”. Mijn voorgangers dit seizoen kregen de afgelopen weken volledig terecht deze MOTM titel toebedeeld nadat zij ook daadwerkelijk een geweldige prestatie op de mat hadden gelegd. Hun nominaties werden daarom ook unaniem aangenomen. Voor buitenstaanders stelt zo’n titel misschien maar weinig voor maar de echte insiders weten wel dat deze titel je toch zeker een week heel veel aanzien binnen de gemeente Borger-Odoorn geeft. Deuren die normaal gesloten blijven openen zich voor je, je wordt spontaan door Jan en alleman begroet op straat en de aandacht van het andere geslacht neemt soms groteske vormen aan. Bovendien mag je een week lang de MOTM trofee op een prominente plek in je huis plaatsen. Wat wil een man van middelbare leeftijd nog meer ?.  Aan die titel is echter ook de taak van het schrijven van het wedstrijdverslag van de eerstvolgende wedstrijd verbonden. Je ontkomt er dus niet aan, iedereen komt een keer aan de beurt. Maar daarin schuilt nu juist de onzekerheid van sommige spelers. Naarmate de competitie zich vordert wordt de kans dat je de MOTM titel krijgt toebedeeld, ook als je geen geweldige prestatie levert, alsmaar groter. “Hij speelde deze week wel weer als een krant maar ja ..., hij moet toch ook een keer het verslag schrijven”. Een beetje dat gevoel dat je bij het indelen van de partijtjes als allerlaatste gekozen wordt. Gelukkig werd bij de competitiewedstrijd tegen Musselkanaal (in 1 wedstrijd 15 doelpunten waarvan 10 tegen) de toon gezet om de titel over te dragen aan iemand die die dag gewoon niet de slechtste was. Jans Spijker kwam als wisselspeler die dag helemaal niet in actie en werd prompt de MOTM. Daarmee wordt niemand tekort gedaan en de persoon in kwestie kan daarmee toch met opgeheven hoofd zijn leven voortzetten. Met dat in gedachte maar vooral met een niet soepele achillespees had ik mij de week erna dus bij onze leider aangeboden als wisselspeler die alleen in uiterste nood inzetbaar zou zijn. Er werd die dag verloren van koploper CEC en hoewel we helemaal niet slecht speelden was er geen echte uitblinker. Ik speelde niet en dus foutloos waardoor de vorige MOTM Jans Spijker niet meer om mij heen kon en ik dus volledig terecht tot de nieuwe MOTM werd gekroond en daarmee dus schrijver van het volgende verslag van de wedstrijd tegen Klazienaveen.

De voorbereiding op elke wedstrijd begint eigenlijk al op de dinsdag ervoor als Bas de Hart in de groepsapp vraagt wie er komende zondag niet bij kan zijn. Je hoeft dus niet te melden als je er wel bij kan zijn. De spelers met de zwaarste blessures melden zich dan 1 voor 1 af en vervolgens geeft een aantal aan dat ze een twijfelgeval zijn. Vaak wordt die twijfel aan het einde van de week omgezet in een absolute zekerheid. Toch lukt het onze leiding elke week weer om voldoende mensen op de been te krijgen om een potje te voetballen. We blijven toch allemaal liefhebbers van het het spelletje, het is gewoon de belangrijkste bijzaak in het leven! Op de zaterdagavond voor een thuiswedstrijd komt er dan iemand in de Exloo groep (ja we hebben zelfs een eigen vervoersgroepsapp) met het voorstel om de volgende ochtend op de fiets naar Odoorn te gaan. Het is dan belangrijk niet te snel te reageren want er is er altijd wel eentje die toch met de auto gaat en daar stappen we dan uiteindelijk toch allemaal bij in de auto. Je wordt zelfs thuis opgehaald en weer thuis gebracht. Aangekomen in de kantine blijkt dat deze week de bardienst niet door twee lieftallige dames wordt ingevuld maar twee belegen heren. De koffie smaakte er niet minder om. Vandaag hebben wij versterking vanuit het derde. Mark, Niels, Roel en Martin moeten ons helpen om de tegenstander vandaag op de knieën te krijgen. Op het oog leek het nog wel dat wij met een jongere selectie de favorieten waren - hun oudste speler had nog een belangrijke rol gespeeld in de eerste wereldoorlog- maar dat bleek toch niet helemaal de realiteit te zijn. Als een stel jonge honden drongen wij wel aan maar deze oude rotten werden er niet koud of warm van en kwamen telkens goed voetballend daar weer onderuit. We kregen wel kansen maar de keeper fungeerde als een sta-in-de-weg. Uit een spaarzame aanval van de zwarthemden viel dan vlak voor rust toch het tegendoelpunt. Jarno kon net niet bij een goed geplaatst schot in de rechterhoek. Met 0-1 gingen we toch enigszins teleurgesteld de kleedkamer in. De kantine heren hadden een overheerlijk kopje warm water met een licht vleugje theesmaak voor ons gemaakt waardoor wij weer snel op krachten kwamen. Onze leider Bas deed een paar wissels en omzettingen waarmee we het tij zouden moeten kunnen keren. Zijn laatste troef zou hij pas later in de 2e helft spelen. Wij kunnen niet langer ontkennen dat hij er toch wel een beetje verstand van heeft want na een kwartiertje bracht hij zichzelf binnen de lijnen en knalde niet lang daarna de prachtige gelijkmaker tegen de touwen. De overwinning lag voor het grijpen. De tegenstander was rijp om te worden afgeslacht. Jan van Breden stoomde vanaf de rechterflank op en kopte rakelings langs het doel van de tegenstander. Wat een held! Op dat moment wist ik direct wie ik tot de volgende MOTM zou benoemen. Helaas moest onze eigen doelpuntenmachine Jurek met een blessure voortijdig de kleedkamer opzoeken. Dirk, die de eerste helft niet tot scoren kwam,  kwam weer binnen de lijnen en diezelfde Dirk promoveerde een voorzet van Age met het hoofd achter de keeper, die in tegenstelling tot de eerste helft opeens een baard had laten groeien. De drie punten leken binnen en Reinout kon met een gerust hart richting FC Emmen. Onze tegenstander probeerde nog een slotoffensief en Martin trok nog een keer aan de noodrem. De scheidsrechter kon niets anders doen dan het geven van een vrije trap. De bal knalde boven Jarno op de lat en kwam zo voor de voeten van een vrijstaande speler die beheerst de bal in de hoek schoot. De eindstand was 2-2 en daarmee kon iedereen best leven. Heel even werd nog buiten een kratje aangebroken maar al snel stonden we met een koud biertje onder een warme douche, mijn dag was daarmee geslaagd. Uiteraard werd Jan van Breden de terechte winnaar van de MOTM trofee.